دایره طلایی  اهواز

 گریه های سعید عبدولی همچنان در فرودگاه ادامه داشت

سعید عبدولی فرنگی کار شایسته کشورمان پس از ورود به فرودگاه امام خمینی(ره) با تشویق بی امان مردم علاقمند به ورزش اول کشور روبرو شد.
 عبدولی که در عین شایستگی و به دلیل ناداوری نتوانست صاحب مدال المپیک 2012 لندن شود پس از ورود به تهران همچنان می گریست.
محمد مایلی کهن سرمربی سابق تیم ملی فوتبال که برای استقبال از فرنگی کاران به فرودگاه امام آمده بود وقتی با گریه های قهرمان جهان روبرو شد وی را در آغوش گرفت و به او گفت تو از دید مردم ایران قهرمان جهانی.
سپس مردم علاقمند به ورزش اول کشور عبدولی قهرمان خوزستانی کشتی جهان را بروی دوش خود قرار دادند و جمعیت یک صدا این کشتی گیر دوست داشتنی خوزستانی را تشویق کردند.

باختن هميشه تلخ است، ولي تلخي‌اش اگر با ناداوري باشد بيشتر است. سعيد عبدولي به قصد شكار طلاي المپيك راهي لندن شده بود. همه چيز خوب پيش مي‌رفت و اميدها هر لحظه به طلايي شدن او بيشتر مي‌شد تا وقتي كه داور، سوت آغاز مسابقه سعيد با كشتي گير فرانسوي را به صدا در آورد.
از همان سوت اول معلوم بود كه چه خوابي براي قهرمان ايران ديده‌اند، تذكر پشت تذكر و اخطار پشت اخطار، آخرش هم سوت پايان و تلخي شكست و آب سردي كه روي پيكر عبدولي ريخته شد. همه مردم ايران در آن لحظات نگاهشان به قاب تلويزيون دوخته شده بود و شكست پهلوان خود را باور نمي‌كردند. اما در همين لحظه مادر اين پهلوان در حال دعا بود؛ دعا مي‌كرد كه ديگر ورزشكاران ايراني پرچم كشورش را بالا ببرند.
مادر سعيد عبدولي باخت فرزندش را قبول ندارد. او درباره حضور پسرش در المپيك و شكست ناباورانه‌اش گفت: «از نظر من سعيد نباخته چون همه ديدند كه با ناداوري حق او را خوردند. حالا خدا را شكر كه اگر سعيد طلا نگرفت و پرچم ايران را بالا نبرد، بقيه توانستند اين كار را بكنند. آنها هم پسر من هستند و مثل سعيد براي همه‌شان دعا كردم.»
دلش پر است از ناجوانمردي قاضي ميدان و ناراحتي در كلامش موج مي‌زند! غصه‌اش اما از باخت پسرش نيست؛ «از لحظه‌اي كه سعيد روي تشك رفت، داور به او تذكر داد و من فهميدم كه مي خواهد سعيد را ببازاند. من از اين ناراحت شدم كه آنها چنين برنامه‌اي را پياده كردند. 15 سال است كه سعيد از خوشي‌ها و جشن‌هاي ما دور بود، چون مي خواست پرچم ايران را بالا ببرد. همه مي‌دانند كه مادر چه زجري مي‌كشد و چه آرزوهايي براي فرزندش دارد.»
مادر عبدولي درخواستي هم از مسئولان دارد كه شنيدنش گوش شنوا مي خواهد: «سعيد براي پرچم ايران و كشورش تلاش مي‌كرد. هدف او سربلندي ايران بود و هست. از مسئولان كشور مي خواهم كه همان طور كه رييس جمهور پيام داد، نگذارند حق سعيد ضايع شود. سعيد دو روز است كه گريه مي كند، ما چيزي نمي‌خواهيم، فقط نگذارند پسرم گريه كند، جز اين هيچ انتظاري از كسي ندارم.»
سعيد بايد خيلي خوشبخت باشد كه مادر و پدري اين چنين بزرگوار و دريادل دارد. مادرش كه دعاي خود را پشتيبان او كرده، پدرش هم احساسش را روانه لندن كرده و مي‌گويد: «سعيد تلاش زيادي كرد و زحمت كشيد. او چند سال در اردو بود. دو دوره قهرمان جوانان جهان و قهرمان آسيا و بزرگسالان جهان شده است. همان لحظه‌اي كه داور سوت شروع مسابقه را زد فهميدم كه مي خواهد حريفش را برنده كند. آن لحظه قلبم ايستاد و زدم زير گريه. سعيد مي توانست قهرمان المپيك شود، اما آنها برنامه ريخته بودند كه نگذارند.»
پدر عبدولي نيز گفت: «وقتي رييس جمهور پيام داد و گفت كه سعيد قهرمان است، همه استان خوشحال شدند. سعيد اعجوبه‌ كشتي ايران و جهان است. من او را بزرگ كردم كه پرچم ايران و اسلام را بالا ببرد و دل مردم و رهبر را شاد كند. من فقط از اين ناراحتم كه ناداوري را سر بچه من خالي كردند.»